به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی مجمع ناشران انقلاب اسلامی، منانشر، به نقل از خبرگزاری سورۀ مهر، مرتضی سرهنگی در این مراسم که با استقبال گرم مردم شهر لنگرود و در دانشکده پرستاری و مامایی این شهر برگزار می‌شد گفت: انتشار «رقص روی یک پا» هم به اسماعیل یکتایی لنگرودی و هم به لنگرودی‌ها و جامعه ادبی تبریک می‌گویم. خدا را شاکرم که با انتشار این کتاب، یک کتاب دیگر به کتاب‌های اردوگاهی ما اضافه شد.

وی افزود: حتما می‌دانید که نوشتن از دوران اسارت و جنگ در دنیا یک سنت است. در کشور آلمان دو سال بعد از جنگ جهانی دوم، گروهی به نام گروه ۴۷ شکل گرفت که سربازان آلمانی خاطرات خود را نوشتند و ادبیات آلمان‌ها که معروف است به ادبیات ویرانه‌ها و ضد جنگ اینگونه شکل گرفت.

مدیر دفتر ادبیات و هنر مقاومت حوزه هنری افزود: ادبیات اردوگاهی یا بازداشتگاهی به عنوان انسانی‌ترین ادبیات جنگ در همه دنیا هست. در ایران هم این ادبیات از همان روزهای پایان جنگ شکل گرفت. وقتی حدود ۳۹ هزار اسیر به ایران برگشتند تقریبا هر کدام از این اسرا یک کتاب بودند. آقای یکتایی یکی از این آزادگان باهوش بود که در دهه ۷۰ خاطرات‌شان را بازگو کردند.

سرهنگی اظهار داشت: چرا دنیا تلاش می‌کند ادبیات جنگ را نگه دارند. سربازان زمان جنگ پیر می‌شوند اما دنیا خاطرات اینها را جوان نگه می‌دارد. من رفتم روسیه، در مسکو نویسندگان جنگ اتحادیه دارند. رییس آن اتحادیه یک ژنرال بود. وقتی این ژنرال تعجب ما را از اینکه بعد از این همه سال هنوز در حال نوشتن خاطرات‌شان هستند مشاهده کرد جمله‌ای گفت که همیشه در یادم من مانده است. آن ژنرال روس گفت «روسیه بدون ادبیات جنگش یک سرزمین پهناور است.»

مدیر دفتر ادبیات و هنر مقاومت حوزه هنری در ادامه با بیان اینکه هنوز و بعد از گذشت این همه سال از پایان جنگ تحمیلی قیمت تمام شده آن برای ما مشخص نشده است، نمی‌دانیم هشت سال دفاع برای ما با چه قیمتی تمام شد.

وی افزود: شهید خلبان حسین لشکری برایم تعریف می کرد که عراقی‌ها با هدف سواستفاده از من، یک ویلا با تمام امکانات زندگی در اختیارم گذاشتند و هر چیزی که می‌خواستم فوری فراهم می‌کردند. یک روز مسئول من به نام ابوفرح گفت صدام حسین پیام داده که اگر این خلبان ایرانی فقط یک دقیقه در تلویزیون بگویید که ما شروع کننده جنگ هستیم و به خاک عراق تجاوز کردیم، مجوز اقامت در هر کشوری که دوست داشتید را برایتان می‌گیریم و حتی زن و بچه‌ات راه هم از ایران می‌آوریم. حسین لشکری به این مسئول عراقی گفته بود اگر یک خلبان عراقی چنین کاری بکند شما به او چه می‌گویید و او پاسخ می‌دهد ما به او خائن می‌گوییم. می‌گفت به او گفتم پس چرا می‌خواهی از من یک خائن برای ملتم بسازی و به خاطر این یک دقیقه حرف زدن در تلویزیون، ۱۸ سال اسارت را به جان خرید. قیمت جنگ ما اینهاست. یک دقیقه در مقابل ۱۸ سال سلول انفرادی.

وی افزود: در حالی که ارتش ما با اسرای عراقی رفتار درخشانی داشت. تا جایی که همان غذایی که فرمانده اردوگاه و افسران ایرانی می‌خوردند به اسرای عراقی هم می‌دادند. جالب است که اسرای عراقی‌ که در ایران بودند ۶۵ عنوان کتاب در ایران نوشتند و رفتند. خیلی از اینها در ایران ماندند و برنگشتند به عراق و ایران را به کشور خودشان ترجیح دادند.

سرهنگی در ادامه افزود: استان گیلان خیلی در نوشتن خاطرات مستعد است و تا کنون هم آثار خوبی منتشر شده که این کار باید استمرار داشته باشد.

گفتنی است کتاب «رقص روی یک‌پا» خاطرات شفاهی اسماعیل یکتایی لنگرودی آزاده و جانباز ۷۰ درصدی دوران دفاع مقدس با نگارش مصطفی مصیب زاده است که از سوی سوره مهر منتشرشده است. این کتاب در ۵۰۴ صفحه همراه با نمایه و عکس شامل خاطرات کودکی و نوجوانی، انقلاب، جنگ و دوران اسارت تا بازگشت اسماعیل یکتایی است که در طول سه سال و طی ۲۵ جلسه مصاحبه، تدوین و نگارش شده است.